De Egels griezelig dicht bij The Eagles
Leeuwarder Courant
Bij een coverband denk je toch al snel aan een bandje dat op een trouwerij het standaard coverrepertoire speelt. Wie met die insteek naar een concert van De Egels gaat, staat een hele aangename verrassing te wachten. De Egels overstijgen het niveau van iedere willekeurige coverband namelijk moeiteloos.
In een vlotte en strak geregisseerde show nemen De Egels je mee naar de jaren zeventig. De band heeft zich toegelegd op het spelen van covers van The Eagles. De stemmen van de zeskoppige tributeband benaderen de stemmen van de officiële Eagles-leden griezelig nauwkeurig. Met name de stem van gitarist Dennis Wind lijkt sprekend op die van Don Henley. De zwoele Henley-heesheid die Wind in zijn zang legt, komt prachtig naar voren in het nummer 'Wasted time'.
In een erg hilarisch voorstelrondje, want veel te veel informatie in te weinig tijd, vertellen de heren wie welke instrumenten bespeelt en wie welke stem van een origineel Eagle-lid nadoet. Ook trakteren ze het publiek op anekdotes uit het rumoerige Eagles-archief. Zo krijg je een goed beeld van de geschiedenis van The Eagles en doen De Egels veel meer dan alleen maar nummers naspelen.
CILLA GEURTSENHet podium wordt opgesierd door een scherm tot in de nok van de zaal waarop dia's met typisch Amerikaanse taferelen geprojecteerd worden. Ook over de opbouw van de setlist hebben de muzikanten goed nagedacht. Ze spelen voor de pauze bekende nummers zoals 'New kid in town' en het met luid gejuich ontvangen 'Hotel California'. Na de pauze volgt een rustig intermezzo waarbij de gitaristen en de bassist op de nogal wiebelige, geleende barkrukken van De Lawei plaatsnemen.
De Egels besluiten dit tribute optreden met een stevig rockgedeelte. „Want The Eagles wilden vooral een rockband zijn." Tijdens het met een flitsende lichtshow ondersteunde 'Heartache tonight' komt het complete publiek uit de stoelen om vervolgens de rest van het concert te blijven staan.
Na afloop beklijven er een paar zaken. Wat hebben The Eagles toch een onvoorstelbare hoeveelheid hits geschreven. Wat kun je een heimwee hebben naar lang vervlogen tijden. En zou je ook een ander etiket kunnen verzinnen voor een band die de vloer aanveegt met het predicaat coverband?